Photo-Synthesis

ΠολιτισμόςΠρωτοσέλιδα

Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας: Παράσταση “Το αγόρι με την βαλίτσα” για τα Ελευθέρια 2022

Πασχαλίδης Πρότυπες Κατασκευές

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Λύκειο Ελληνίδων Καβάλας με αφορμή τα 100 χρόνια που πέρασαν από την Μικρασιατική Καταστροφή παρουσιάζει την θεατρική παράσταση ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΛΙΤΣΑ -έργο του Mike Keny, την Δευτέρα 20 Ιουνίου 2022 στις 21. 00 μμ, στο θεατράκι του Μεχμέτ Αλη (πίσω από το άγαλμα) στην συνοικία της Παναγίας.

Παίζουν οι έφηβοι της θεατρικής ομάδας του Λυκείου Ελληνίδων Καβάλας.

Υπεύθυνοι της θεατρικής ομάδας και διασκευή: Παναγιώτης Παπάζογλου και η Σμαράγδα Μελαδιανού.

Συνδιοργάνωση: Δήμος Καβάλας και Δημωφέλεια

Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου

Η υπόθεση

Ένα νεαρό αγόρι, ο Ναζ, που ζει με την οικογένειά του κάπου στη Μέση Ανατολή, ακούει τις ιστορίες του πατέρα του και λαχταράει να ταξιδέψει σαν τον Σεβάχ τον Θαλασσινό. Όταν ο πόλεμος φτάνει στην πατρίδα του, ο μικρός Ναζ ξεκινά, λόγω της ανάγκης πια, το δικό του ταξίδι. Μέσα από ερήμους, χιονισμένα βουνά και φουρτουνιασμένες θάλασσες, πορεύεται με μόνη συντροφιά την Κρίσια, ένα κορίτσι που έχει τον ίδιο προορισμό.

Ο Ναζ, όταν θα βρει το μεγαλύτερο αδελφό του, στη βαλίτσα του δεν έχει τίποτα άλλο παρά μόνο την τρομερή του ιστορία.

Το έργο έχει στόχο να θυμίσει πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα της προσφυγιάς και της βίαιης αναγκαστικής μετανάστευσης και να προβληματίσει τους ανθρώπους πάνω στα σχετικά με αυτό ζητήματα: την ανάγκη να μάθουν όλοι να νιώθουν ενσυναίσθηση, να μοιράζονται τον πόνο και τις ιστορίες του «άλλου», να συμπάσχουν, αλλά και να βλέπουν αυτά που ενώνουν τους ανθρώπους και πως οι άνθρωποι διαφορετικής εθνικότητας και κουλτούρας φέρνουν πλούτο σε μια κοινωνία.

Ο συγγραφέας Μάικ Κένι τονίζει για το έργο:

«Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ξεχνάμε πολύ εύκολα. Η παγκόσμια Ιστορία θα μπορούσε να γραφτεί ως ιστορία μετακινούμενων ανθρώπων αλλά και καχυποψίας για τον ξένο. Αυτοί και εμείς. Εγώ γράφω έργα που θέμα τους είμαστε εμείς, έργα για εμάς. Δεν υπάρχουν αυτοί. Υπάρχουμε μόνο εμείς, όλοι οι άνθρωποι και όλες οι ιστορίες μας.

Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για καινούρια ιστορία. Είναι η ιστορία της ανθρωπότητας σε αυτόν πλανήτη.

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, άνθρωποι φεύγουν για να γλιτώσουν από τον πόλεμο ή την πανώλη ή τη φτώχεια… Οι γονείς μου και οι παππούδες μου αναγκάστηκαν να φύγουν. Στο γύρισμα του 21ου αιώνα, είχα την αίσθηση ότι άκουγα από όλες τις μεριές: “Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται χωρίς να έχουν τίποτα…”. Όχι, ακόμη κι αν

έρχονται με άδεια χέρια, φέρνουν τις ιστορίες τους, τα τραγούδια τους, τα φαγητά τους, τον πολιτισμό τους και μπορούν να κάνουν πιο πλούσιο τον τόπο όπου φτάνουν, εάν τους επιτραπεί. Ο καθένας μας θα μπορούσε να είναι στη θέση τους. Στις μέρες μας, οι Έλληνες είναι η εμπροσθοφυλακή στην εισροή των προσφύγων και πολλοί από αυτούς έχουν επιδείξει γενναιοδωρία πνεύματος, που αποτελεί παράδειγμα για την υπόλοιπη Ευρώπη. Είμαι περήφανος που συμμετέχω κι εγώ με τον δικό μου τρόπο…»

Σας περιμένουμε

 

Ετικέτες


Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Accept privacy policy

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Close